Borac će večeras u Atini odmjeriti snage sa Panatinaikosom na otvaranju ligaške faze UEFA Lige konferencija. Biće to još jedna velika evropska utakmica za banjalučki klub, a uoči susreta dva tima zanimljivo je prisjetiti se čovjeka čija je igračka karijera povezana sa oba kluba. Riječ je o Zlatanu Naliću, nekadašnjem fudbaleru Borca i Panatinaikosa, koji je iz Banjaluke preko jugoslovenskih terena stigao i do jednog od najvećih grčkih klubova.
Kada se govori o poveznicama dva fudbalska kluba, najčešće se spominju njihovi raniji međusobni susreti, zajednički protivnici ili fudbaleri koji su tokom karijere mijenjali njihove dresove. Upravo jedna takva priča vezuje Borac i Panatinaikos, dva kluba koja danas predstavljaju različite fudbalske sredine, ali čija se istorija u jednom trenutku ukrstila zahvaljujući Banjalučaninu Zlatanu Naliću.
Nalić je rođen 23. januara 1969. godine u Banjaluci, a fudbal je od najranijih dana bio važan dio njegovog života. Nije to bilo slučajno, jer je odrastao u sportskoj porodici. Njegov otac Mesud Nalić bio je jedan od prepoznatljivih fudbalera tuzlanske Slobode, a tokom karijere stigao je i do dresa reprezentacije nekadašnje Jugoslavije.
Zlatan je tako imao priliku da fudbal upozna i kroz porodičnu tradiciju, ali je svoj put morao graditi na terenu.
Od Slobode do Borca
Prve ozbiljnije korake u seniorskom fudbalu napravio je u tuzlanskoj Slobodi, klubu sa kojim je njegova porodica bila posebno povezana.
Krajem osamdesetih godina prošlog vijeka jugoslovenski fudbal još uvijek je imao snažno prvenstvo, sa brojnim kvalitetnim klubovima i igračima koji su kasnije ostvarili zapažene međunarodne karijere.
Nakon perioda provedenog u Tuzli, Nalić je 1990. godine stigao u rodnu Banjaluku i postao član Borca.
Crveno-plavi su tada iza sebe imali jedan od najvećih uspjeha u klupskoj istoriji. Samo dvije godine ranije, 1988. godine, Borac je kao drugoligaš senzacionalno osvojio Kup maršala Tita, savladavši Crvenu zvezdu u finalu na stadionu JNA u Beogradu.
Bio je to period u kojem je banjalučki klub imao značajno mjesto na jugoslovenskoj fudbalskoj sceni, a dolazak mladog Nalića predstavljao je novo poglavlje u njegovoj igračkoj karijeri.
Za Borac je nastupao od 1990. do 1992. godine, u vrijeme velikih društvenih i političkih promjena koje su se neminovno odražavale i na sport.
Raspad Jugoslavije promijenio je i fudbalsku kartu regiona. Brojni fudbaleri nastavili su karijere izvan svojih dotadašnjih sredina, a među njima je bio i Nalić.
Nakon odlaska iz Borca, jednu sezonu proveo je u Slogi iz Kraljeva, da bi potom uslijedio transfer koji će danas biti posebno zanimljiv navijačima banjalučkog kluba.
Banjalučanin u zelenom dresu Panatinaikosa
Nalić je 1993. godine postao član Panatinaikosa, jednog od najpoznatijih i najtrofejnijih grčkih fudbalskih klubova.
Dolazak u Atinu predstavljao je značajnu etapu njegove igračke karijere. Panatinaikos je već tada bio klub sa bogatom evropskom istorijom, velikom navijačkom bazom i ambicijama koje su prevazilazile granice domaćeg prvenstva.
Atinski velikan još je 1971. godine stigao do finala Kupa evropskih šampiona, u kojem je na londonskom Vembliju poražen od slavnog Ajaksa rezultatom 2:0. Do danas je ostao jedini grčki klub koji je igrao finale najprestižnijeg evropskog klupskog takmičenja.
Upravo takvom klubu pridružio se nekadašnji fudbaler Borca.
Njegova epizoda u Panatinaikosu vezuje se za period od 1993. do 1994. godine, a u tom razdoblju bio je i na pozajmici u švedskom Mjällbyju.
Iako se nije dugo zadržao u Atini, činjenica da je tokom karijere bio član oba kluba danas predstavlja zanimljiv detalj pred njihov evropski susret.
Od Gradskog stadiona u Banjaluci do jednog od najvećih klubova grčke prijestonice, Nalićev fudbalski put prešao je granice nekoliko država, ali je iza sebe ostavio vezu koja će poslije više od tri decenije ponovo dobiti na značaju.
Novi život i fudbalska karijera u Švedskoj
Nakon grčke epizode Nalić je karijeru nastavio u Skandinaviji, gdje je proveo ostatak igračkih dana.
Nastupao je za Mjällby, Motalu i Kulladal, upoznajući drugačiju fudbalsku kulturu i način rada koji će kasnije imati važnu ulogu i u njegovom trenerskom razvoju.
Švedska je za Nalića postala mnogo više od još jedne stanice u igračkoj karijeri.
Upravo u toj zemlji nastavio je profesionalno usavršavanje i posvetio se trenerskom pozivu. Tokom godina obrazovao se u oblasti fudbalskog treninga i menadžmenta, a iskustvo stečeno u različitim fudbalskim sredinama nastojao je prenijeti i u svoj način rada.
Najveća potvrda takvog pristupa stigla je 2015. godine.
Nalić je bio dio stručnog štaba mlade reprezentacije Švedske koja je na Evropskom prvenstvu za igrače do 21 godine ostvarila istorijski uspjeh i osvojila titulu prvaka Evrope.
Šveđani su na turniru u Češkoj stigli do finala, gdje su se sastali sa Portugalom. Nakon 120 minuta igre bez pogodaka, pobjednik je odlučen izvođenjem jedanaesteraca, a Švedska je slavila rezultatom 4:3.
Bio je to prvi naslov evropskog prvaka za švedsku U21 reprezentaciju, a u njegovom osvajanju učestvovao je i nekadašnji fudbaler Borca i Panatinaikosa.
Tako je Nalić, nakon igračke karijere koja ga je vodila od Tuzle i Banjaluke, preko Kraljeva i Atine, do Švedske, ostvario i jedan od najvećih uspjeha u svom trenerskom radu.
Povratak na domaće terene
Nalić se kasnije vratio i u bosanskohercegovački fudbal, gdje je radio kao trener tuzlanske Slobode i Tuzla sitija.
Posebno zanimljiv bio je njegov povratak na Gradski stadion u Banjaluci 2020. godine, kada je kao trener Tuzla sitija ponovo gostovao Borcu.
Gotovo tri decenije nakon odlaska iz crveno-plavog dresa, Nalić se našao na mjestu na kojem je početkom devedesetih gradio svoju igračku karijeru, ali ovoga puta u potpuno drugačijoj ulozi.
Njegova životna i sportska priča tako je ostala povezana sa više fudbalskih sredina. Od porodične tradicije i tuzlanske Slobode, preko Borca i Panatinaikosa, do švedskog fudbala i evropske titule sa mladom reprezentacijom.
Zanimljivo je da je fudbalskim putem krenuo i njegov sin Adi Nalić, koji je tako nastavio porodičnu sportsku tradiciju.
Dva kluba, jedna zanimljiva fudbalska priča
Večerašnji susret Borca i Panatinaikosa biće prilika da se ispiše nova stranica evropske istorije banjalučkog kluba.
Crveno-plavi će protiv jednog od najvećih grčkih klubova pokušati da pokažu kako uspjesi ostvareni na evropskoj sceni prethodnih sezona nisu bili slučajnost.
Panatinaikos će, s druge strane, pred svojim navijačima nastojati opravdati ulogu favorita.
I dok će pažnja javnosti biti usmjerena na rezultat, sastave, taktiku i dešavanja na terenu, istorija dva kluba krije i zanimljivu priču o Banjalučaninu koji je svojevremeno nosio oba dresa.
Zlatan Nalić danas je poznat i kao trener koji je učestvovao u osvajanju evropske titule, ali je početkom devedesetih bio fudbaler čiji je put vodio upravo od Borca do Panatinaikosa, uz jednu sezonu provedenu u Kraljevu.
Prošle su više od tri decenije od tih dana. Generacije fudbalera su se promijenile, evropska takmičenja dobila su nove formate, a klubovi su prošli kroz brojne uspone i padove.
Ipak, jedna poveznica je ostala.
Kada večeras na teren istrče fudbaleri Borca i Panatinaikosa, biće to susret dva kluba čije je dresove tokom karijere nosio isti Banjalučanin – Zlatan Nalić.
